Het begint goed… Rond kwart over negen komen er mensen naar beneden om te vergaderen in de ruimte waar ik zit. Mijn concentratie is gelijk weg. Het enige waar ik me op kan focussen zijn de stemmen die hier zitten te overleggen. Door de stemmen raak ik overprikkeld en ik weet al dat vandaag geen productieve dag wordt. Eigenlijk heb ik een werkplek nodig waar ik in mijn eentje zit, zonder dat er mensen kunnen binnenkomen om te vergaderen. Een werkplek waar het oké is om even stil te zitten. Een werkplek waar ik even tot mezelf kan komen, zonder dat er andere mensen bij zijn. Een werkplek waar ik me terug kan trekken. De enige plek waar ik me terug kan trekken om even rustig te worden als het niet goed gaat, is de wc. Daar komt ook nog eens bij dat mijn werkplek de kantine van het bedrijf is. Rond 12 uur komt iedereen naar beneden om pauze te houden.

En juist de pauzes zijn de momenten dat ik even tijd nodig heb voor mezelf. Als ik bij andere mensen ga zitten, raak ik overprikkeld en kan ik me de hele middag niet concentreren. Het maakt me een buitenbeentje, maar ik heb het nodig. Om toch even weg te kunnen bij mensen zodat ik nog iets aan de middag heb, ga ik wandelen. Op het oude kantoor kon ik lekker rustig in het park wandelen, maar het nieuwe kantoor is midden in de stad en dus superdruk. Je komt er toch niet echt tot rust. Wanneer ik terugkom van de pauze zitten de collega’s nog pauze te houden. Ik ga op mijn eigen plekje zitten en merk al snel dat ik getriggerd wordt door een discussie. De mensen praten zo hard dat het zo heftig binnenkomt dat ik overstuur raak. De rest van de middag probeer ik mijn werk te doen, maar ik merk dat het niet lukt. Ik wil het liefst naar huis en daar verder werken.
De plek waar ik het beste werk, is thuis. Omdat daar geen externe prikkels zijn en ik goed in mijn vel zit, kan ik me daar het beste concentreren. Ik ben er zelfs productiever dan op kantoor. Wanneer ik thuis werk, houd ik ook nog wat energie over voor de avonden. Als ik op kantoor werk, ben ik ‘s avonds zo kapot en futloos. Het enige wat ik dan nog kan doen, is op de bank liggen. Vaak heb ik niet eens de energie om eten te koken, laat staan om nog naar mensen of afspraken te gaan. Op werk onder de mensen zijn, put me uit.
Dat is ook de reden dat ik maar drie dagen per week kan werken. Werk put me zo uit dat ik de overige vier dagen nodig heb om te herstellen en te ontprikkelen. Om toch nog wat extra te verdienen, heb ik mijn eigen bedrijf opgezet. Dit vind ik het leukst om te doen. Ik kan mensen blij maken met leuke producten, zonder dat ik constant overprikkeld raak of onder de mensen moet zijn. Het geeft me de energie en motivatie om door te gaan. Uiteindelijk is mijn droom om fulltime mijn bedrijf te runnen en hier succesvol mee te worden. Helaas is dat nu nog een droom. Tot het zover is, is het just another day at the office.

